Disclaimer : Bak kata Juria Afina: "This is not a revelation, this is just a piece of my brain"
Simply put, dalam setiap penulisan ada FIKSI dan BUKAN FIKSI nya. Kalau terasa, tanggung sendiri :)

#You might find yourself in my writing(s), that's how I acknowledge your presence in my Qalb.

Wednesday

One's ego is like a river.


labu : awak.. awak... kenapa awak nak kawan dengan saya? orang kata, kita kena jadi pandai baru orang nak kawan. tapi, saya kan tak pandai.

bendi : mak saya kata, kita tak boleh pulaukan orang yang tak pandai, tapi, ajak dia belajar sama-sama supaya sama-sama pandai.

labu : awak... awak.... kenapa awak nak kawan dengan saya? saya tak cantik, gemuk, pendek kata, tak menarik langsung. ada ramai lagi perempuan cantik yang awak boleh pilih. orang cakap, beast tak padan kawan dengan beauty.



bendi : mak saya kata, kecantikan tu perlu datang seiiring. jangan tengok luaran je.

labu : awak... awak.... kenapa awak nak kawan dengan saya? saya tak kaya. tak boleh nak belanja awak apa-apa.

bendi : mak saya kata, tak elok mengharapkan orang lain belanja.

labu : awak.. awak... kenapa awak nak kawan dengan saya? saya tak ada status. orang kata, status tu penting dalam kehidupan sehari-hari.

bendi : mak saya kata, orang yang ber-status di mata orang tak semestinya ber-status di hati orang.

labu : awak... aw--....

*bendi menekap jari telunjuknya ke bibir labu*

bendi : awak...... kalau satu hari saya ajak awak kahwin, awak akan tanya soalan : "kenapa awak nak kahwin dengan saya" atau awak akan risau pandangan orang lagi ke? awak....semua itu tak penting. apa yang awak perlu tahu, sekali saya kata ya, sekali saya dah pilih, sekali saya dah buat keputusan, itu lah jawabnya. saya takkan ubah keputusan saya, awak. pandangan orang tak penting. pandangan saya tak penting. awak hanya perlu jadi diri awak. awak dah menjadi insan yang terbaik sebagai diri awak tak kiralah kalau orang kata awak tak pandai ke, awak hodoh ke, awak lemah ke. awak adalah awak. dan itulah orang yang saya senangi. awak.... yang paling penting, kita jangan lupa pandagan TUHAN pada kita. itu lah matlamat utama kita hidup...

labu : hmm... awak...... boleh saya tanya satu soalan lagi. satu je.... janji!

bendi : hmm..

labu : kenapa awak jawab dengan kata-kata mak awak dan bukannya kata-kata awak sendiri?

bendi : sebab kata-kata mak sajalah yang menjadi peneman saya sekarang. saya tak macam awak. awak jauh lebih untung dari saya. kalau boleh saya memang nak sangat jadi awak. bila awak sedih, mak awak sentiasa ada nak menenangkan hati awak. bila awak tertawa riang, mak awak tertawa sama. sungguh awak.. saya nak sangat jadi awak. tapi... itu tak realistik kan?

labu : awak........

bendi : ye?

labu : saya minta maaf. saya tak tahu..

bendi : *senyum nipis*

labu : awak.....

bendi : hmm?

labu : minta maaf sangat-sangat.

bendi : kenapa?

labu : *kelopak mata mula bertakung* sebenarnya, esok, saya ada operation. jantung saya lemah. saya minta maaf sebab tak begitahu awak yang sebenarnya, saya bukan ada lelah biasa je.

bendi : *tergamam*

labu : *menitiskan air mata* awak.... saya minta maaf. sob... saya tahu awak marah.. maaf sangat-sangat. sob...
hmm.. doktor kata, peluang saya 50-50. saya cuma nak awak tahu yang awak lah kawan saya yang terbaik. awak dah ajar saya macam-macam. terima kasih awak.

bendi : *memeluk labu sekuat hati*

labu : *esakkan bertambah kuat* awak..... jangan marah saya ye.

bendi :
tak... saya tak marah.. saya tak ade hak nak marah. saya cuma sedih. kenapa awak tak beritahu saya?

labu : sa..saya takut..

bendi :
*air mata berlinangan* awak.....saya lagi takut nak kehilangan awak. saya tak mampu untuk kehilangan awak. awak, saya minta maaf. saya sayang awak. saya sayang awak lebih dari segalanya. saya minta maaf sebab tak pernah beritahu awak. saya minta maaf sebab terlalu ego nak mengucapkan kata-kata itu. saya tak reti awak. saya betul-betul tak reti. saya minta maaf. sangat-sangat.

labu : *melepaskan pelukan bendi* awak, terima kasih.



-one's ego is like a river; it may swell but never burst over the riverbanks-



the answers;
comment: hey, come up with new ideas la. typical storyline la.
jawapan rl: ni je yang mampu. saya amateur.
comment: kenapa perlu sedih-sedih. cuba buat cerita happy.
jawapan rl: hmm.. nanti lah ye. saya cuba cari idea bagaimana nak buat.
comment: kenapa cerita macam tergantung?
jawapan rl: fikirkn ending sendiri ye.ikut creatvty; nk tambah ajinomoto atau garam.

xoxo,
n



5 comments:

雯彬 said...

Great minds think alike...................................................

Ara said...

i like this cerita! nak rompak buh kat blog bley? ekeke! =p

Hojikuzai said...

really nice story. heh.

na said...

hahaa. you like? terima kasih. :D
wahwah. tak sangka cerita ini mendapat tempat di hati u. xp

silasila cik ara. jgn lupe pomote my blog eh*hahaa. xley blaa!*

rinduuuuu! ara, i lost my simcard. so, i lost number2 korg daa. :[

na said...

zul : terima kasihh. :D

silasila lah bg idea untuk cerita lain pulakk. :D